Frans Elskamp


IN GESPREK MET …

Frans Elskamp
Vervroegd gepensioneerd op Bali
Wanneer en hoe ben je voor het eerst met Bali in aanraking gekomen?
FE: Eens even kijken, dat was zo’n goede twaalf jaar geleden, in 1997. Ik werkte indertijd bij een scheepvaartmaatschappij waar ik ook mijn vrouw heb leren kennen. Mijn vrouw is een Javaanse die als kind met haar ouders naar Nederland was gekomen. Door haar ben ik in contact gekomen met de Indonesische cultuur en zo werd mijn interesse in Indonesie opgewekt. In 1997 hebben we ter gelegenheid van ons 12,5-jarig huwelijk een rondreis van vijf weken door Indonesie gemaakt om er de plaatsen te gaan bezoeken waar de roots van mijn vrouw liggen. Als afsluiting van die reis kwamen we op Bali, waar we een week zijn verbleven.
Om welke redenen heb je besloten om je op Bali te gaan vestigen?
FE: Die eerste rondreis door Indonesie was ons beiden zeer goed bevallen. Om die reden zijn we er daarna nog verschillende malen opnieuw heengegaan. Tussen die eerste en de tweede reis lag drie jaar maar daarna werd het al snel een jaarlijkse trip, van telkens een maand. De sfeer die van Bali uitgaat, trok –en trekt- ons nog wel het meest, dus kozen we ervoor om Bali te gebruiken als vaste uitvalsbasis voor trips naar familie van mijn vrouw in Java. Telkens als we weer terug waren in Nederland kregen mijn vrouw en ik heimwee naar Indonesie, en naar Bali in het bijzonder. Na elke vakantie werd die heimwee erger en we konden op den duur haast niet meer wachten totdat de volgende vakantie weer aan zou breken. Drie jaar geleden hebben we daarom besloten om ons huis in Nederland te verkopen om ons voorgoed op Bali te gaan vestigen.
Uit welk deel van Nederland kom je en wat waren je bezigheden voordat je naar Bali vertrok?
FE: Ik ben geboren en getogen in Oud Beijerland in de Hoeksche Waard en heb daarna in het centrum van Rotterdam gewoond, indertijd de grootste havenstad ter wereld. Ik heb daar jarenlang met veel plezier bij de scheepvaartmaatschappij Nedlloyd gewerkt.
Heb je een gelukkige jeugd gehad?
FE: Ja, ik mag zeggen dat ik een gelukkige jeugd heb gehad. Als enigst kind ben ik nooit iets tekort gekomen. Mijn vader was leraar op een basisschool en mijn moeder werkte als verpleegster in een ziekenhuis. We gingen elk jaar met enkele ooms en tantes en hun kinderen in Nederland op vakantie, in een groot huis op de Veluwe bij Schaarsbergen, iets wat me nog zeer helder voor de geest staat. Ik heb niets dan goede en gelukkige herinneringen aan mijn jeugd.
Wat is voor jou het beste van Bali?
FE: [Denkt even na] …. Het beste van Bali…… tja, wat is eigenlijk het beste van Bali? In elk geval hoort daar het klimaat bij, het is hier elke dag zomer. En dan de afwezigheid van dat jachtige van Nederland. Het levenstempo is hier totaal anders, heerlijk! Die ‘we zien wel’ mentaliteit die hier heerst was om eerlijk te zijn in het begin best wel even wennen, maar nu vind ik het een verademing.
Waar houd je je op Bali voornamelijk mee bezig?
FE: Genieten. Ik kan hier volop genieten. Niets moet en toch kan alles hier, als je het maar goed weet aan te pakken. Ik ga nog steeds regelmatig met mijn vrouw naar Java en onlangs ben ik begonnen met Indonesisch te leren. Het is niet zo’n verschrikkelijk moeilijke taal en ik pik het ondanks mijn al wat gevorderde leeftijd toch wel redelijk snel op. Het heeft zeer zeker z’n voordelen als je de taal een beetje spreekt.
Doe je daarnaast nog andere dingen?
FE: Jazeker. Ik vind het heel leuk om te fotograferen, met name de schitterende natuur en de karakteristieke hoofden van de mensen hier. Ook ben ik een beetje begonnen met schrijven over het leven, of eigenlijk mijn leven in Indonesie. Dat is een hele leuke bezigheid en wie weet worden mijn schrijfseltjes ooit nog eens in boekvorm uitgegeven, hahaha.
Wat mis je van Nederland het meest?
FE: Mijn familie en vrienden. Een goed stuk Hollandse kaas. Mijn biljartavondjes in het cafe.
Zie je jezelf ooit terugkeren naar Nederland?
FE: Nee. Hooguit voor een korte vakantie dan. Ik heb het gevoel dat ik hier op mijn plaats ben, ik zit hier veel beter in mijn vel dan in Nederland. Dus als de keuze aan mij blijft, blijf ik lekker hier, tot aan het einde van mijn dagen.
Wilt u in aanmerking komen voor een van de volgende edities van “In gesprek met…”,
stuur dan een e-mailtje naar:
pakrobert@hotmail.com

Copyright © 2009 Pak Robert